Spor yazarları milli takım için ne dedi? "Tek bir doğru vardı"

Editör: Özgür Koç

Son Güncelleme / 13 Kasım 2026 08:39

Spor yazarları, Sergen Yalçın yönetiminde ilk sınavına çıkan A Milli Futbol Takımı'nın Belçika karşısında aldığı 2-1'lik yenilgiyi değerlendirdi.

Haberin Kaynağı:

Ajansspor

Abone OlOkunma Süresi: 15 dk

UEFA Uluslar A Ligi 1. Grup beşinci maçında Belçika'ya 2-1 mağlup olan A Milli Futbol Takımı, yine puanla tanışamadı.

İzmir'de Gürsel Aksel Stadı'nda oynanan maçın ilk yarısını da 2-1 geride kapatan ay-yıldızlı ekibin tek golü Arda Güler'den geldi.

Grupta oynadığı 5. maçı da kaybeden Türkiye, puansız son sırada kaldı. Üçüncü galibiyetini alan Belçika ise puanını 9'a yükseltti.

Ay-yıldızlı ekip, gruptaki son maçını 15 Kasım'da deplasmanda Fransa ile oynayacak.

Spor yazarlarının Türkiye-Belçika maçıyla ilgili değerlendirmeleri şöyle:

Banu Yelkovan: Asıl mesele temiz sayfaya neler yazacağımız!

Her şey tam da yeni bir teknik adamın hayal edeceği gibi başladı. Gürsel Aksel’in tribünleri doluydu, takım önde etkili basıyordu ve 20. dakikada kazanılan serbest vuruşta Arda, sadece tribünlerin değil takım arkadaşlarının da hayran bakışları arasında topu 90’a gönderdi ve öne geçtik. Ne var ki mutluluğumuz 7 dakika sürdü. 27. dakikada Doku, De Bruyne’e bıraktı: 1-1. Sadece 3 dakika sonra bu kez De Cuyper, De Ketelaere’e: 1-2. İlk golü atmamızla iki golü yememiz arasında 10 dakika bile geçmedi. Belçika ne yaptığını bilen bir takım gibi oynadı. Biz ise sanki “Hadi arkadaşlar, önde basıyoruz” taktiğiyle. Mücadele ve iyi niyet vardı ama ikisi de yetmedi.

İkinci yarı başlarken ilk yarıdaki coşkudan da eser kalmamıştı. Oysa kâğıt üzerinde Sergen Yalçın’ın tercihleri cesurdu. Hakan Çalhanoğlu kulübede başladı, orta saha Orkun ile İsmail’e emanet edildi. “Hakan da olsanız, yıllardır kaptanlık bandını taşısanız da benim için fark etmez” mesajı netti.

ZAMANA iHTiYAÇ VAR AMA

İkinci yarının ilk çeyreğinde topu tutan, ritmi belirleyen ve kornerleri kullanan hep Belçika’ydı. Kalemize gelen her topta irkildik. Bizim tek tük denemelerimiz ise hep yarım kaldı. Arda Güler, bizim adımıza sahadaki en etkili isimdi.

Yeni teknik direktörlerin ilk maçlarında sıkça başvurulan bir açıklama vardır:

Takımın zamana ihtiyacı var. Elbette var. Ama zaman, tek başına bir oyun fikri üretmiyor. Vincenzo Montella döneminin bütün sorunlarını Sergen Yalçın’ın sırtına yüklemek ne kadar yanlışsa, yeni bir isim geldi diye geçmişte yapılan her şeyi geçersiz saymak da öyle. Milli takımın hafızası, her teknik direktör değişikliğinde silinip yeniden yazılacak bir tahta değil. Hele bu kadar yetenekli bir oyuncu kuşağına sahipken.

Bizim artık her seferinde yeni bir başlangıcın heyecanına değil, kurduğumuz şeyi sürdürebilmenin aklına ihtiyacımız var. Çünkü temiz sayfa açmakta çok iyiyiz. Mesele, o sayfaya ne yazacağımız. (Hürriyet)

Uğur Meleke: Stadı Gürsel Aksel, kaptanı Arda olmalı!

Kusursuz ve MHK’sız TFF’nin, Türk futbolunun kucağına tarihin en büyük skandalını bırakıp hâlâ milli takımla ilgili kararlar alması tuhaf olsa da... Işıl ışıl, pırıl pırıl bir futbolcu jenerasyonumuz var. Ve onların potansiyellerini gerçekleştirmelerini hayal ediyoruz ulusça.

Tabii ki tek bir Belçika maçıyla büyük analizler yapmak zor: Ancak Vincenzo Montella’nın “reaktif” futbol stilinden çıkmak, “proaktif” olmak hayal ediliyor belli ki. Topu daha fazla talep ediyoruz, sadece fırsat kollayan değil, yaratan bir milli takım olmak gibi bir amaç hissediliyor. Ancak işin savunma kısmına pek kafa yorulmamış, Doku’nun karşısında sağ bekte Oğuz Aydın’ı başlatmak büyük bir hataydı. Bizimle beraber 70 dakika bunu kenardan seyretmek, Doku şov yaparken oraya hiçbir önlem almamak daha büyük bir aymazlık.

TEK BiR DOĞRU VARDI

Dünkü müsabakanın belki en doğru detayı, İzmir’de Gürsel Aksel Stadı’nda oynanması idi. Hep söylüyorum, milli takımı şehir şehir gezdirmek ideal bir metot değil. Dünyanın hemen hemen bütün büyük milli takımlarının bir ulusal statları vardır maçlarını oynadıklarını. En azından resmi müsabakaları aynı statta oynamalı, futbolcularınız bir meleke kazanmalı. Stada, zeminine, soyunma odasına, atmosferine alışmalı. Tam anlamıyla evinde gibi hissetmeli. Bunun için benim önerim Gürsel Aksel Stadı..

Benim hayalimdeki milli takım maçlarını Gürsel Aksel’de “Yaşa Mustafa Kemal Paşa” tezahüratları altında oynuyor, kaptanlık bandını da Arda Güler takıyor. Arda’nın ne kadar genç olduğunun farkındayım ama böyle yıldızlar bizim gibi ülkelerde belki 20, belki 50 yılda bir doğarlar. Arda’nın zaten oyununa, vücut diline, haline tavrına baktığın zaman sahada bantsız liderlik yaptığını gözlemliyorsunuz. Euro 2028 elemelerinin başlangıcıyla beraber yeni bir start, yeni bir kaptan yakışır ulusal takıma.

Tabii ki bence hiçbir konuda karar almaması gereken bu TFF’nin, “ayakla basket atmak”, “adamlık” gibi son derece objektif kriterleri olduğu için ne desek boş şu aşamada... Umarız her şey güzel olur ulusumuz adına. (Hürriyet)

Attila Gökçe: Aynadaki gerçekler

Arda’nın sol ayağından çıkan “havan”, tam da “mermi yollu” harika bir vuruşla Lammens’in koruyamadığı kalede ağları sarsıverdi. Dakika 20… Atış mesafesi 30 metre. Bayern Münih’e attığı gibi ayakta alkışlanacak bir gol…

Golün öncesinde ve sonrasında Milli Takım ofansif çıkışlarında tam anlamıyla güven veren bir hız ve zeka oyunu sergiliyordu. Arda, Yunus, (sağ bekten fırlayan) Oğuz, Enes ve Barış Alper Topa basmadan şaşırtıcı pas akışlarıyla Belçika karşısında güven yaratıyorlardı. Son dokunuşlarda Barış ve Enes top kaybettiler.

Bu güzel manzaradan sonra hava birden karardı. Belçikalılar 10 dakika içinde (26, 30) De Bruyne ve Keteleare ile öne geçiverdiler. Milli Takım adeta ortadan ikiye bölünmüştü. Ofansif olarak heyecan yaratan pas akışlarıyla adeta gösteri yaparken, savunmada yetersiz, dağınık ve dengesizdiler. Hele Keteleare’nin ceza alanında öylesine gaflet halinde boş bırakılması var ki, önde yeşeren umutlar, arka bahçede soluverdi.. Tielemans, De Bruyne, Keteleare ve ille de Doku… Belçikalı oyuncular çok farklı bir gruptu.

Sergen Yalçın’ın Zeki ve Hakan Çalhanoğlu’nu kenarda bekletip oyuna ikinci yarıda alması çok doğru bir tercih değildi. Oyuna onlarla başlamaması eksiklik yarattı.. Verimsiz de olsalar değişerek iki santrforumuz (Enes ve Deniz) ile oynaması, Montella oyunlarından keskin bir taktik anlayış farkıydı. Bu anlayışla Sergen Hoca tüm santrforlara “gözüm sizde” mesajı verdi. Süper Lig’de de, Milli Takım’da da gollük vuruşları “ille de” kalecinin üstüne atma yanlışları var. Köşeleri, falsoları, aşırtma plaseleri düşünen yok. Gelişmemiz için özel çalışmalar yapılması gerekiyor. Gayret Sergen Hoca’ya düşüyor. Özetle: Belçika bize bir ayna tuttu. Oradaki gerçekler çok hoş değil. (Milliyet)

Halil Özer: Tokat

Oysa ne güzel bir golle öne geçmiştik. Arda’nın sanat galerisine bir şaheser diye asılacak tablo golü ile heveslendik.

Ama sonra Belçika bize ne olduğumuzu hatırlattı. Hatta “Sizin A liginde ne işiniz var” diye tokat gibi yüzümüze vurdu ve maçı alıp gitti.

Şimdi Arda gibi uzay ile dünya arasında bir çapa sahip bir oyuncun varsa bunun avantajları olduğu kadar dezavantajları da var. Öncelikle bu kadar kaliteli bir oyuncu her topta şapkadan tavşan çıkarıyorsa, adam havadan oksijen yerine kuantum fiziği filan soluyorsa yanındaki futbolcuların da aynı olmasa bile o seviyeye yaklaşmaları gerekir.

İşte o yüzden Real Madrid’de her üç asistinden birisi mutlaka gol oluyor. Bu başlı başına bir sıkıntı.

İkincisi takım arkadaşları böyle bir futbolcuya sahipse mümkün olduğu kadar az sorumluluk alıyor. Ve her topu Arda’ya veriyorlar. O zaman da Arda’nın enerjisi ekonomik olarak harcanmıyor. Yararlı olabileceği süreler kısalıyor.

İlk yarıda bir tek Arda’ya hücumda ayak uyduran oyuncu Yunus’tu. Enes hiç yoktu. Barış hiç yoktu. Hele Barış’ın 1-2’den sonra Arda’nın asistini gole çevirememesi bu yarının kader anlarından birisiydi. O golü atacaksın. Hakem ofsayt kaldırdı ama gol olsa o karar dönerdi.

Bir de şu var. Sergen hoca belki Oğuz’u sağ beke hızı nedeniyle koydu. Ancak bu oyuncu sadece hücumu bilen bir adam, savunmada ise zayıf.

Doku bunu çok iyi kullandı. Hoca hangi akla hizmet bu kararı verdi ben anlamadım.

2. yarıya fırtına gibi gireceğimizi düşünüyordum. Ama giremedik. Aksine Belçika usta ayakları ile oyunun tüm kontrolünü eline geçirdi. Sergen hoca değişiklik için 58.dakikaya kadar bekledi.

Ama değişiklikler işe yaramadı ya da etkili olamadı. Üstelik bu yarıda Yunus da iyice düştü. Orkun değişikliği çok geç yapıldı. Zeki maçın başında olmalıydı.

Sergen hocanın ilk maçı. Olur böyle şeyler diyelim ve kötü kadro mühendisliğini şimdilik unutalım. Daha ilk maçta yüklenmeyelim.

Son olarak geride kalan beş maç; bizim A değil, aslında B ya da C ligi olduğumuz gerçeğini yüzümüze çok fena çarptı. (Milliyet)

Cem Dizdar: Türkiye’de değişen bir şey yok!

Doğrusu ya Vincenzo Montella dönemindeki çoğu maç gibi topu elde tutup, pas yapma hususunda pek de zorlanmadı Milliler. Sorun oyun kurulumu aşamasına geçilirken ortaya çıkıyordu. Geçmişte de böyleydi, hücum ediliyor ama edilirken oyuncular ya birbirini bulamıyor ya da aranan oyuncu kayboluyordu! Örneğin… Sergen Yalçın, ‘Size santrfor getirdim’ dediği Enes Ünal’ın ilk devre istatistiği bir ‘Faul alma’ ve iki kez de ‘Rakip ceza sahasında topla buluşma’dan ibaret kaldı.

İlk golü atan Arda Güler’in fazlaca enerji harcadığı oyunda, çevresindeki hiçbir oyuncunun hatırı sayılır istatistik üretememesi de aynı sorundan kaynaklanıyordu. 39. dakikada İsmail baskıyla topu kapıp, Enes’e aktardı, ancak top alacak kimse olmadığı için Enes topu saklarken rakip faul yaptı! İsmail o ara defans hattına yığılmış takım arkadaşlarına hiddetle ‘Gelsenize’ diye bağırıyordu! Oysa Belçika her daim pasta düzenli, baskıda kontrollü, hücumda bilinçli görünümdeydi.

Kazanan her zaman gerçektir

İkinci devre ilkinden daha düşük tempoda başlayınca Belçika iyice görünür hale geldi. Sergen Yalçın, 58’de birinci santrforunu yedeğiyle, bu oyundan görünmez hale gelen ‘Kurucu’sunu da diğer kurucu Çalhanoğlu ile değişti! Öyle koptu ki takım birbirinden, izleyen herkes Jeremy Doku’nun sololarının nasıl sonuçlanacağını merak ediyor olmalı! Onlar da olmadı ama sona doğru yine çoğu maçta olduğu gibi yüksek gayret gösterip, yine sonuç alamadı Milliler. Dolayısıyla beklemiyordum ve değişen herhangi bir şey olmadı. Montella döneminde ne gördüysek Sergen Yalçın döneminin ilk maçında da benzerlerine şahit olduk. Bilinir, slogan ve propagandanın varacağı yer gerçekle yüzleşilen noktaya kadardır. Yüzleşme ne kadar gecikirse slogan ve propaganda o kadar güçlü görünür ama kazanan her daim gerçektir. (Fanatik)

Serkan Akcan: Eşleşme faciası

Milli Takımımız ile ilk maçına çıkan Sergen Yalçın’ın oyuncu tercihleri ve nasıl bir planla sahaya çıkacağı en büyük merak konusuydu. Kadrolar açıklandığında en büyük sürpriz elbette forvet Oğuz Aydın’ın sağ bek olarak, Doku ile eşleşmesiydi. Maçın başında birebir baskıları o kadar iyi yaptık ki top Doku’’ya ulaşamadan ataklarını kestik. Arda hem fizik hem teknik açıdan yine olağanüstü bir maç çıkarınca, ilk 20 dakikada küçük çaplı bir resital izledik.

Arda yine olağanüstü bir frikik golü atarak, dünya futboluna jeneriklik bir enstantane daha hediye etmiş oldu. Ne var ki Arda liderliğindeki bu resitali, Doku kısa sürede Belçika lehine çevirdi. Oğuz ile eşleşmesi maçın kilit noktasıydı ve hemen her pozisyonda Oğuz’u ekarte etmeyi başardı. Öyle ki; 3 dakika içerisinde iki ölümcül driplingin üzerine de Bruyne’e bir asist yaptı, Ketelare’nin golünü süsledi.

İşten bile değildi

Sergen hocanın sanırım en garip tercihi Oğuz Aydın’ın sağ bek olarak oynamasıydı. Bu eşleşme tam bir faciata dönüşürken, hoca çok daha erken fark etmeliydi. Henüz ilk yarım saat dolduğunda en azından oyuncu değiştirmeden Barış Alper Yılmaz’ı sağ beke çekip, Doku’ya karşı fiziksel bir üstünlük kurmayı deneyebilirdi. Bu sayede forvette çok kötü oynayan Barış’ı da maça döndürebilirdi. Oyuncu kalitemize bakarak Belçika gücümüzün yetebileceği rakiplerden biriydi. Şayet Sergen hoca Belçika’ya karşı doğru eşleşmeleri seçebilse bu maçtan puan çıkarmamız işten bile değildi. Ama hoca ilk Milli maçında uzun süre hafızalardan silinmeyecek bir tercih hatası yaptı ve yine kaybettik. Zeminlerimiz, ülke futbolunun en büyük sorunlarından biri. Uluslar A Ligi’nde Avrupa’nın en iyi takımlarına Kocaeli, Bursa ve İzmir’de çok kötü zeminlerde ev sahipliği yapıyoruz. Bizim iç sahadaki üç maçımızı izleyen herhangi bir Avrupalı futbolsever en azından bir tane stadımızın zeminini iyi görseydi bari. (Fanatik)

Tunç Kayacı: Doğaçlama futbol

Belçika karşısında ilk sınavına çıkan Sergen Yalçın’ın Milli Takıma dokunuşunun nasıl olacağını merak ediyorduk. Enes’i santrforda oynatan Sergen hoca, ilk 25 dakikada istediği futbolu takıma uygulattı. Çabuk paslarla topu kendimizde tutup, rakibin açığını arayarak gol kovaladık. Ama aradığımız gol Arda’ın nefis frikiğinden geldi. Adeta hocasına nazire yapan bir Sergen Yalçın vuruşuyla...

Bu etkili futbol bir anda de Bruyne’ün beraberlik golüyle resmen dağıldı. Doku gibi bir oyuncuyu marke etmek çok kolay değil. Önemli olan Doku’ya topu getirmemekti, maalesef bunu yapamadık. Ardından 2. golle yenik duruma düştük. İyi başladık, iyi bitiremedik ilk yarıyı. Peki neydi sıkıntımız derseniz... Bana göre top rakipteyken adam paylaşımı ve ceza alanımıza rakibi çok rahat soktuk. Gollere baktığımızda bu defomuz çok netti...

Kötü gidişatı durduramadı

İkinci yarıda Enes ve Orkun’un yerine Deniz ve Hakan oyuna girince nispeten dengeyi sağladık. Ancak her ne kadar orta alanda üstün gözüksek de rakip ceza alanına girmekte, gol pozisyonu bulmakta zorlandık. Skordan bağımsız en büyük sorunumuz yapısal... Bir kere top rakipteyken nasıl oynayacağımızı bilmiyoruz, doğaçlama bir futbolumuz var. Diğer bir eksimiz de yenik duruma hiç hazır değiliz. Reaksiyon süremiz çok geç. Sergen Yalçın hamleler yaptı ama karşılığını aldı mı derseniz çok değil. Özellikle Hakan için Milli Takım defteri kapanmış gibi. Kaptan oyuna girdikten sonra tecrübesiyle momentum kazandırır diye bekledik ama nafile... Gecenin özeti bu seviyede sadece mücadele yetmiyor, takım oyunu ve kalite istiyor... Eğer rakip, deplasmanda ceza alanına sizin iki katınız giriyorsa, o maçı kazanmanız şansa kalır... Sergen Yalçın, Montella’dan 4’te 0 ile aldığı Milli Takım’ın kötü gidişatını maalesef durduramadı... (Fanatik)

Levent Tüzemen: Sakinleştirmek aklımıza gelmiyor

Uluslar Ligi'nde iki yenilgiye çok üzüldüm… Açılış maçında Fransa'ya karşı çok iyi oynamış, 10 kişi kalmamıza rağmen basit bir golle kaybetmiştik. İzmir'de Belçika'ya karşı ilk 20 dakikada Arda'nın muhteşem frikik golüne kadarki sürede rakibe sahayı dar ettik, coşkumuz, isteğimiz, mücadelemiz, topa hükmetmemiz ve pas trafiğimiz mükemmeldi. Arda, Madrid'den bile alkışları duyulan jenerik olacak mükemmel bir frikiğe imza attı. Arda vuruşunda topa öyle bir falso verdi ki Belçika kalecisi golün güzelliğine şapka çıkardı. Coşkuyu ele geçirdiğiniz zaman maalesef oyunu sakinleştirmesini aklımıza getiremiyoruz. Top bizde, oyunun kontrolü bizde, sakin olalım derken yine orta sahada kaptırdığ-ı mız basit bir top sonrası De Bruyne'den halı saha golü yedik . Doku, sanki şova çıkmıştı. Belçikalı yıldızı maalesef durduramadık. Sol taraftan yaptığı ataklarda çaresiz kaldık. De Ketelaere'nin attığı gol de bir başka halı saha modeliydi. Sergen Yalçın'ı ilk maç olarak eleştirmek doğru değil ama kadro seçerken duygusal davranmamalı. Sakatlıktan yeni çıkan Orkun ile İsmail orta sahayı kontrol edemediler. Kanatlardan Yunus ve Barışla ataklar düzenledik ama sonlandıramadık. Şu gerçek; Türk Milli Takımı'nın santrforu yok. Enes, istekliydi ama eski çalım atan, şutu deneyen, ikil i mücadelede rakibe baskı yapan melekelerinden çok uzaklaşmış. Maç boyu rakibin savunmacısı gibi oynadı. Yerine giren Deniz Gül de ağırlığı ile görevi başaramadı. Montella'nın Dünya Kupası ve ardından Uluslar Ligi'nin başında Milli Takım'a yarattığı travmayı dilerim Avrupa elemelerinde üzerimizden atarız. Kenan Yıldız geldiğinde, Aral iyileştiğinde Hakan Çalhanoğlu forma girdiğinde daha iyi olacağımıza inanıyorum. (Sabah)

Fatih Doğan: Baskı yetmez

Sergen Yalçın'ın A Milli Takım'ın başındaki ilk maçında Türkiye, Belçika karşısında iki farklı yüzünü gösterdi. Bir tarafta agresif pres, yüksek enerji ve Arda Güler liderliğinde etkili geçişler; diğer tarafta riskli kadro tercihlerinin getirdiği Doku'nun dinamizmi ve bindirmelerinin merkezinde görülen savunma zaafları… Orta saha bu seviye için fazla yumuşak kaldı. En büyük risk ise Zeki'nin yerine Oğuz'un tercih edilmesiydi. Doku gibi süratli ve bire birde etkili bir oyuncuya karşı Oğuz'un savunma zaafları ilk yarıda açıkça görüldü. Zeki hazır görülmediği için tercih edilmediyse de maçtan önce ifade ettiğiniz gibi o bölgede başarılı maçları olan Barış Alper ilk tercih olabilirdi. Buna rağmen ilk bölümde Türkiye'nin ön alan baskısı ve kazandığı toplarla geliştirdiği hızlı hücumlar keyif verdi. Arda Güler'in liderliği ve jeneriklik muhteşem frikik golü ise ilk yarıya damga vurdu. Gol Belçika'yı uyandırdı. İlk bölümde harcanan yüksek eforun ardından baskı düştü. Doku, Oğuz karşısında üstünlüğü ele geçirdi. Yunus'un yardımı yetersiz kalırken orta sahadan da gerekli savunma desteği gelmedi. Belçika bu kanadı etkili kullanarak oyunun kontrolünü aldı. Rakip, De Bruyne ve De Ketelaere golleriyle ilk yarıyı önde kapattı. Sergen Yalçın'ın 58'de Orkun'un yerine Hakan, Enes'in yerine Deniz Gül, 70'te Oğuz'un yerine Zeki, İsmail'in yerine Salih Özcan hamleleri yerindeydi. Zeki'nin formunu ve Salih'in kattığı direnci görünce 11 tercihiyle aldığı riskin ödettiği bedelin yansımasıydı. Sergen Yalçın'ın ilk sınavından çıkarılacak ders açık: Bu seviyede yalnızca agresif baskı yetmez. Takım boyunu kısa tutmak, kanat savunmasına destek vermek ve topun temposunu kontrol etmek gerekir. (Sabah)

Murat Özbostan: Sabırlı olalım; sorunları da görelim!

Maça iyi başladık, Arda Güler'in golüyle öne geçtik. Tribünler umutlandı, millî takımın üzerindeki kara bulutların dağılacağı düşünüldü. Ama ne oldu? Daha sevincimizi yaşayamadan 3 dakika içinde iki gol yedik! İşte asıl sorun burada başlıyor. De Bruyne'nin golünde de De Ketelaere'nin golünde de savunma organizasyonumuz alarm verdi. Markaj yok, kademe yok, ikinci topa müdahale yok! Belçika'nın yıldızları ceza sahamızda adeta istediği gibi hareket etti. Bu seviyede bu kadar basit goller yemek kabul edilebilir değil. Üstelik sorun sadece savunmada da değil. Topa sahip olduk ama oyuna hükmedemedik. Arda'nın frikiği dışında rakip kaleyi ciddi anlamda tehdit etmekte zorlandık. Enes Ünal beklenen katkıyı veremedi. Topla buluşmakta, oyunu ileride tutmakta ve rakip savunmayla mücadelede etkisiz kaldı. Orta sahada İsmail Yüksek ve Orkun Kökçü, Belçika baskısı arttığında oyunun kontrolünü kaybetti. Pas hataları çoğaldı, geçişlerde etkisiz kaldık. Futbol bir organizasyondur. Bir oyun planıdır. Birbirinin açığını kapatan, ne zaman baskı yapacağını, ne zaman geriye çekileceğini bilen bir takım olmaktır. Bizde ise zaman zaman bireysel yeteneklerin kurtarıcı olmasını bekliyoruz.. İkinci yarı fena değildik. İstekliydik ama gelmedi 2. gol. Sergen Yalçın yeni bir başlangıç yaptı. İlk maçından yola çıkarak kendisi hakkında kesin bir hüküm vermek haksızlık olur. Elbette zamana ihtiyacı var. Ancak bu takımın sorunları da ortada. Önce savunma güvenliği, ardından orta saha dengesi ve hücum organizasyonu çözülmeli. Sabırlı olalım ama sorunları da görmezden gelmeyelim. (Sabah)