Spor yazarları Trabzonspor-Fenerbahçe maçını yorumladı! Şampiyonluk iddiası...

Trendyol Süper Lig'in 22. haftasında Fenerbahçe deplasmanda Trabzonspor'u 3-2 mağlup etti. İlk dakikalarda 1-0 geri düşen, ardından 2-1 öne geçen Fenerbahçe, karşılaşmayı 3-2 galip noktaladı. Mücadeleyi spor yazarları yorumladı. Detaylar...

'Gol var, savunma yok' - Tunç Kayacı - Fanatik

Trabzon’da ilk yarıda futbola değil ama gole doyduk. Dolu tribünler önünde müthiş bir mücadele vardı sahada. İki teknik adam da beklenen kadroları sahaya sürerken taktiksel bir değişiklik de yapmadı. Fenerbahçe Talisca ve Kerem üzerinden gol ararken, Trabzonspor’da Muçi ve Onuachu ile skor kurgusunu kurmuştu. Nitekim ilk yarıda gelen dört golün bu isimlerden gelmesi de sürpriz olmadı. Özellikle ev sahibi ekipte Onuachu’nun Skriniar ve Oosterwolde’ye karşı hava toplarındaki tartışılmaz üstünlüğü dikkat çekiciydi. Nijeryalı yıldız birçok hava topunda kaleyi gördü ve attığı tek gol de yine ortalanan topta şık bir kafa vuruşuyla geldi. Fenerbahçe ise yüksek pres yaparak Trabzonspor savunmasını hataya zorladı ve bunda da başarılı oldu. Maçta tempo vardı ama zirvede oynayan takımlara göre atılan goller, iki takım adına da çok ciddi savunma zaaflarını ortaya koydu.

'İstediği gibi soğutan kazandı' - Cem Dizdar

Kadrolar açıklandığında ev sahibinin yapacakları öngörülebilirken misafirin ki tahmin edilemezlik içeriyordu. Orta saha geçirgenliğini minimuma indirgemeyi düşündüğü belli olan Domenico Tedesco savunmacıların önüne üç kesiciyi dizmişti; Guendouzi, Kante ve İsmail. Orta sahada rakibin oyun kurulumunu engelleyebilecek bu ‘İkinci kat güvenlik duvarı’, kaleci ile savunma çizgisinin ihmalini gerektirmiyordu kuşkusuz! Bunu hatırlatanlar da stoper Nwaiwu ile Muçi oldu. Gerçi yedikleri golden önce de devamında da ön alanda daha aktif görünen Fenerbahçe’ydi. Özellikle savunmacı bilinen İsmail’in ‘Pozisyon icat edici’ye dönüşüp, Marco Asensio’yu pasöre çevirdiği pozisyonlarla öne geçti Fenerbahçe. Yine de öngörülebilecek olanı engelleyemediler; Onachu ve kafası! İkinci devre başlar başlamaz yine İsmail’in icrasına başlangıç verdiği ve golle tamamlanan bir atak izledik. Kolay gol yiyen ancak ülke gol atmayı beceremeyen takımlarla dolu olduğu için bu sık fark edilmeyen Trabzon savunması; Talisca, Kerem, Asensio bağından gelen golü bizim gibi öylece izledi.

'Talisca atılmalıydı' - Deniz Çoban

Yağmur nedeniyle ağırlaşan saha koşulları, hakemlerin karar verme sürecini önemli ölçüde zorlaştırdı. Bu tür zorlayıcı ortamlar, oyuncuların hareketlerini ve topun davranışını etkileyebildiği için maçın zorluğunu daha da artırıyor. Genel olarak maç içinde hakem kontrolü elinde bulundursa da bazı faul ve kart kararları eleştiriye açık kaldı. Fenerbahçe’nin ilk golünde, İsmail’in topu eliyle kontrol ettiği yönünde itirazlar oldu. Ancak pozisyonun incelenmesi, İsmail’in topu kazanırken herhangi bir ihlal yapmadığını gösteriyor; top koluna değmiyor.

Trabzonspor’un ikinci golünden hemen önce, Nwaiwu’nun Kerem’in sağ ayağına teması dikkat çekiciydi. Kerem bu müdahaleden etkilenmiş gibi görünse de pozisyon hakemin takdirine bırakılacak nitelikteydi. Hakemin kart uygulamalarındaki tutarsızlık ise maçın en kritik sorunu oldu. Talisca’ya gösterilen sarı kart hatalıydı. 55. dakikada, sarı kartlı Talisca’nın eliyle Pina’nın yüzüne yaptığı kontrolsüz temas, ikinci sarı kart ve ihraç gerektiriyordu. Hakemin ofsayt düdüğü çalması, bu disiplin ihlalini göz ardı etmesini haklı çıkarmaz; iki hareket birbirinden bağımsız değerlendirilmeliydi.

Fenerbahçe cephesinde Mert ve Semedo’nun sarı kartları tartışmalıydı. Trabzonspor’dan Augusto ve Oulai’nin kartları da benzer şekilde hatalı görünüyor. Öte yandan, Onuachu’nun topsuz alandaki faulü, Folcarelli’nin hakemi aldatmaya yönelik hareketi ve Pina’nın İsmail’in ayağına basması gibi pozisyonlarda sarı kart çıkmaması, standart eksikliğini daha da belirginleştirdi. Sonuç itibarıyla, hakem performansı tutarlı değildi ve vasatı aşamadı.

Dün akşam saat 19 sularında derbinin resmi 11’leri elimize ulaştığında doğrusu biraz şaşırmıştım. İsmail-Guendouzi-Kante’yi aynı anda ilk 11’de görünce Fenerbahçe’nin 4-3-3 oynayacağını ve Asensio’nun sağ açık başlayacağını sanmıştık hepimiz. Yanılmışız. Fenerbahçe dün 4-3-1-2 oynadı. Tedesco, Asensio’yu en alışık olduğu yerde, 10 numara rolünde oynattı. Talisca-Kerem’i çift santrfor olarak başlattı. Göreve geldiğinde tereddütle yaklaştığım Domenico Tedesco’ya her geçen gün saygım artıyor. Dün birkaç kat daha arttı hatta. Taktiksel olarak bence mükemmele yakın ele aldı derbiyi. Hatta İstanbul’daki Nottingham Forest maçı için de bence bu diziliş ve oyun planı çok uygun olacaktır. Fenerbahçe için 4-3-1-2 ile çok iyi bir Nottingham provasıydı dünkü derbi aynı zamanda. Beni sadece Nottingham eşleşmesi için değil, daha ötesi için de umutlandırıyor her geçen gün yükselen Tedesco performansı.

Adına yakışır, her saniyesinde iddianın da inadın da zirvesini gördüğümüz maçtı. Beraberlik kokan büyük maçların kaderinde, aslında iki takım içinde en kötü sonuçtu. Zirvede devam etmek için kazanmak gerekiyordu. Muçi'nin stoperler ve Ederson tarafından gole devat edilmesi ile birlikte, Fenerbahçe için gece daha da zorlaştı. Ama ustaların son sözü söylediği bu kadronun, "anların" peşinde olduğunu anlamamız da uzun sürmedi. Yine Asensio'nun yönetimindeydi oyun. Pozisyonlarda Fenerbahçe'ye ait notlardaydı. Geriden gelip öne geçmenin keyfini yaşarken, tribünleri maçtan uzaklaştırırken, bu kez topu Trabzonspor'a verdiler. Onauchu için gol davetiyesi gibiydi bu tavır. Nijeryalı müthiş bir kafa golü attı, bir tanesi direğin yanından çıktı. Stoperler bu dev Nijeryalı karşısında çaresiz kaldı. Fatih Tekke de takım arkadaşları da bu ekstra bonusun farkında. Ancak tek planlı bu organizasyonda, topa fazla sahip olmanın da anlamı kalmıyordu.

Fenerbahçe çok ama çok önemli bir virajı 3 puanla geçti. Galibiyeti hak ettiler mi? Evet… Mükemmel mi oynadılar? Hayır ama Trabzonspor deplasmanında da ancak böyle oynanır. F.Bahçe maça öyle bir başladı ki ilk 5 dakikada Trabzonspor'u darmadağın etti ama futbol bu, bir kontrataktan Muçi, F.Bahçeli Ederson, Skriniar ve Oosterwolde'nin ortak hatalarından yararlanıp aşırtma bir vuruşla Trabzonspor'u öne geçirdi. Bu golden sonra yine tüm kontrol F.Bahçe'deydi ve Talisca ile beraberliği buldu. Trabzon ancak 30. dakikada oyunu dengeledi ama yine futbolun cilvesi, dengelediği dakikada F.Bahçe Kerem ile öne geçti. Asensio çok büyük bir futbolcu. Kerem'in koşu yoluna bıraktığı topu herkes bırakamaz. Bu gol Trabzon'u dağıtır diyorduk, ama dağıtmadı. Devre biterken Onuachu'nun müthiş kafa golüyle beraberlik geldi. Aslında bu kafa golünden önce Onuachu, F.Bahçe kalesini iki defa yoklamıştı ama üçüncüsünde gol oldu.

İkinci yarıya F.Bahçe, golle başladı. Atılan gol, hazırlanış açısından bu sezonun en iyi gollerinden biri. Golün birinci mimarı Talisca. Öyle zor bir anda Kerem'in önüne top atıyor ki inanılır gibi değil. Sonra Kerem, yine müthiş bir fanteziye imza atıyor. Kaleye vuracağına geri çıkartıyor, Asensio da uzak direğin dibinden golü yapıveriyor. Sonuçta F.Bahçe, hak ettiği bir maçı kazandı. Bu Trabzonspor'a karşı Trabzon'da her babayiğit 3 puan alamaz.

Gelelim hakem Halil Umut Meler'e… Bana göre kariyerinin en iyi maçlarından birini yönetti. İlk golün hemen öncesi İsmail'in omzuna çarpan topta devam kararı doğru. Onuachu'nun attığı golde ise orta sahadan Kerem'e faul yapıldığı itirazları vardı, burada da devam kararı doğru.

Bazıları şunu söyleyebilir bu maç için: “3 puanlık maç.” Ama bu maç 3 puanın çok ötesinde bir maç. Çünkü maçtan önceki görüntü eğer sarı-lacivertliler mağlup olurlarsa moral olarak çok bozulacaklar. Galatasaray’ın da iştahını kabartacaklar. Sarı-lacivertliler bu maçı önde bitirirlerse bundan sonra oynayacağı takımlar daha rahat gözüküyor. Sonuçta kazandılar, önleri açık.

Fenerbahçe takımı, santrforsuz oynuyor. Ama kaçak oynayan futbolcu yok. Herkes birbirine yardım ediyor. Yani Fenerbahçe eskiye göre, bayağı bir takım olma yolunda ilerlediğini gösteriyor. İçeride iki tane beyin var: Biri Asensio diğeri Guendouzi; orta sahada çok zeki işler yapıyorlar. Dün gece İsmail de çok başarılı oynadı.

Sarı-lacivertlilerin en büyük özellikleri en fazla 25-30 metre mesafede oynuyorlar en geri ile en ileri adam arası. Haliyle de bu onlara büyük avantaj sağlıyor. Hücuma da birlikte çıkıyorlar savunmaya da birlikte geliyorlar. Rakip de boşluk bulamıyor. Bir yerde Fenerbahçe teknik direktörü, rakipleri tuzağa düşürüyor ileride adam tutmayarak.

Hakem için şunu söyleyeceğim: Halil Umut Meler zor günler geçirdi. Ama dün gece çok rahattı ve onda şöyle bir hava sezinledim: “Bundan sonra ne olursa olsun kardeşim. Ben bundan sonra böyle maç yöneteceğim” demiş, iyi de yapmış. Kısacası inceldiği yerden kopsun havası vardı. Aynen devam etsin.

Maça iyi başlayan Fenerbahçe’ydi. Kante, İsmail ve Guendouzi orta sahası ile Tedesco hem topa sahip olmak hem de merkezi sağlam tutma amacındaydı. İlk 5 dakika biterken Fenerbahçe, topa rakip yarı sahada hakim oluyordu ama futbol sürprizler oyunu. Fenerbahçe savunmada az adamla yakalanmıştı. Nwaiwu, Muçi’ye çok iyi pas attı. Muçi’nin gol vuruşu usta işiydi.

Trabzonspor evinde öne geçince hemen geriye yaslandı. Bu bir taktik değil, panikti sanki. Talisca, İsmail’in asistiyle golü atarken, Trabzonspor yaptığı panik savunmasının bedelini ödemişti.

Fenerbahçe’nin dinamik orta sahası ve hareketli forvetleri, rakipler için büyük tehlike oluşturuyor. Top rakipteyken yapılan ani pres çok başarılıydı. Kerem, topu önünde bulduğunda çok klas vurunca Fenerbahçe geri döndü. Asensio, golde yine ustalığını konuşturmuştu. Nefis gol pası ondan gelmişti.

Kadro kalitesi olarak iki takım arasında dağlar kadar fark var, kadro derinliği de bir o kadar!

Tüm bunların yanı sıra, tahminimiz odur ki dün gece Trabzonspor kalecisiz oynamış olsaydı; sonuç farklı olmazdı! Zira Fenerbahçe girmiş olduğu, daha doğrusu kaleyi bulduğu üç pozisyonu da gol yaptı.

İnsan düşünmeden edemiyor; bordo-mavililerin genç kalecisi Onuralp, oynasaydı, benzer hataları yapmış olsaydı en azından genç kalecidir, hata yapabilir denirdi. Ancak Onana için benzer cümleleri söylemek çok zor, onun gibi tecrübeli bir kaleci o pozisyonlardan biz en az birini diyelim, siz ikisini deyin; yememesi gerekirdi.

Dememiz o, Fenerbahçe ile İstanbul’da oynanan maçta izleyenleri mest eden Onana’dan eser yok artık. Anlayacağınız Trabzonsporlular o Onana’yı mumla arar oldular!

Bir diğer konu, Trabzonspor’un en büyük hastalığı çıkarken kaptırdıkları toplar. Dün gece de yemiş oldukları üç golü de çıkarken yaptıkları hatalar sonucu yediler. Yapılan hatalara kaleci Onana da ayak uydurunca yenilgi kaçınılmaz olabiliyor.

Ayrıca Trabzonspor genç bir kadroya sahip, zamana ihtiyaçları var, Fenerbahçeli oyuncular hem tecrübeli hem de kaliteli ayaklara sahipler. Sarı-lacivertli takım orta sahaya sahip olduktan sonra zaman zaman uyguladıkları ön alan baskısıyla, Trabzonspor’un bazı bölümlerde oyun ayarlarını bozmadılar değil!

Dedik ya kadro kalitesi, kadro derinliği olarak iki takım arasında gece ile gündüz farkı var. Hal böyle olunca şampiyon adayı takımlardan Fenerbahçe kulübesinin oyuna müdahale etme şansı daha fazla. Trabzonspor’da durum tam tersi; eldekilerden en iyi verimi almak zorundasınız, başka da bir şansınız yok zaten.

Her şeye rağmen Tekke’nin takımı çok da kötü oynamadı. Girdikleri üç pozisyonda üç gol atarak derbiyi kazanan Fenerbahçe oldu ancak Trabzonspor’un girdiği pozisyonlar da az değildi hani. Bir topları da direkte patladığını yeri gelmişken söyleyelim.

Velhasılıkelam keçiboynuzu tadında, başka bir deyişle adına yakışan derbiyi, tecrübesi ve kaliteli ayakları çok olan ve de girdiği pozisyonları atan Fenerbahçe kazandı. (Milliyet)

Futbol caz gibidir. Muhteşem başlarsın sonra akışına bırakırsın öyle gider. Fenerbahçe de öyle yaptı. Üç puanın hakkını verdiler. Müthiş mücadele ettiler. Ve usta ayakları ile maçı kazanmasını bildiler.

Öyle bir ilk yarı izledik ki siz Premier, ben Şampiyonlar Ligi diyeyim. Hani başımız döndü desek yeridir.

Birbirinden şık goller, korkunç mücadele, bitmeyen efor. Hepsi vardı.

Fenerbahçe ilk dakikalarda baskıyı kurmuşken bir uzun topla kendine yakışmayacak bir Muçi golü yedi. Bu gol Trabzonspor’un bütün özgüvenini geri getirdi. Ama Fenerbahçe ağırlığını yine koydu oyuna. Önce Talisca sonra Asensio’nun nefis asisti ile Kerem bir anda Fenerbahçe’yi öne geçirdi.

Ancak ev sahibi takımda öyle bir adam var ki durdurmak mümkün değil. Aslında takımının oyununu da basitleştiriyor. Topu at Onuachu’ya gerisini merak etme. Bana göre Türkiye Ligi’nin geçmesi en zor iki stoperi olan Skriniar ile Jayden’i belki yerden değil ama havadan tam anlamıyla ezdi. Önce iki tane vurdu. Üçüncüde ise golü attı.

Genele baktığın zaman Fenerbahçe’de Guendouzi ile İsmail mükemmel bir ilk yarı çıkardı. Kante hala şaşkın Asensio ise yine çok etkiliydi.

İkinci yarı muhteşem oldu. Fenerbahçe golle başladı. Ama bu kez roller değişti. Kerem, Asensio’ya müthiş bir asist yaptı. O da çok şık bir vuruşla 3. golü attı.

Bu dakikadan sonra son düdüğe kadar sahada Roma gladyatörlerinin ölümüne savaşması gibi bir mücadele vardı. Ama enteresandır son düdüğe kadar tek bir gol pozisyonu bile olmadı.

Ve o golden sonra tüm ipler teknik direktörlerin elindeydi. Tabii ki Tedesco farkı yine ortaya çıktı. Ne mi yaptı? Hemen yazalım.

Öncelikle balığın suyunu keser gibi Onuachu’ya gelen topları kesti. Kanat beklerini biraz ileri çıkararak bunu engelledi. Ardından Nene, Musaba ve Cherif’i oyuna alarak baskı dakikalarında rakip defansın hücuma çıkmasını engelledi. Buna karşılık Fatih Tekke, Nwakaeme ve Umut’u alarak takım oyununu yavaşlattı ve bu da Fenerbahçe’nin işine geldi. Tedesco satranç Fatih Tekke dama oynadı.

Fenerbahçe’nin bu maçı neden kazandığının en önemli göstergesi üçüncü goldür. Jayden ile başlayan atakta Talisca, ardından Kerem ve son olarak Asensio’nun muhteşem vuruşu ile kazanılan gol. Üç ustadan, üç futbol sanatçısından gelen gol aslında tüm maçın özetiydi.

Fenerbahçe ligin en zor eşiğini geçti. Ve üstelik muhteşem bir futbol oynayarak. (Milliyet)

Karşılaşma Fenerbahçe’nin önde baskısıyla başladı. Bu bir sürpriz değildi. Orta sahada özellikle İsmail’in ekstra katkısıyla merkez kalabalık tutuldu, ön taraftaki teknik kapasitesi yüksek, santraforsuz ama hareketli oyuncularına geniş bir konfor alanı açıldı. Önde oynayan takımın ezberi bellidir: Savunma arkası koşu, hızlı geri kazanım, hataya zorlama. Ve tam bu tabloda Trabzonspor Muçi’nin golüyle öne geçti. Futbol bazen planı bozan bir oyundur. Ancak Trabzonspor aynı cesareti oyun aklına yansıtamadı. Rakibin verdiği ipuçları ortadayken çıkarken, ısrarla kısa ve riskli oynamak, bu seviyede bedeli ağır bir tercihtir. İki gol de hataya zorlanmaktan değil, hatada ısrar etmekten geldi. Bu tip maçlarda uzun oynamak, tehlikeyi uzağa taşımak, basiti oynamak meziyettir; karmaşığı denemek cesaret değil, bazen ihmaldir. Onuachu gibi bir silahın varsa oyunu kenara indirir, ceza sahasını doldurursun. İlk yarıda en az üç kafa vuruşu… Biri gol. Tesadüf değil.

Asıl soru şu: O ortalar neden daha fazla gelmedi? Trabzonspor mu üretemedi, yoksa Fenerbahçe mi ürettirmedi? Maçın kilidi burada. İkinci yarının başındaki gol momentumu tamamen Fenerbahçe’ye teslim etti. Kalan bölümde Trabzonspor uyudu, Fenerbahçe uyuttu. Kenardan gelen genç ve atletik hamlelerle enerji tazelendi. Evet, kadro kalitesi kazandı. Ama Trabzonspor’un daha doğrusunu oynayabileceğini not düşmek gerekir. Favori kazandı. Şimdi romantizmi bırakıp gelecek sezonun planını yapmak, sözü değil oyunu büyütmek zamanı. (Fanatik)

Ligimizde bir maçın önüne şampiyonluk ve zirve sözcükleri konuyorsa, futbol genellikle ikinci planda kalır.. Dün akşam Papara Park’ta üst düzey bir mücadele izlesek de skor tabelası ışıklarının yanıp sönmesi kimseyi yanıtmasın.

Fenerbahçe’nin planları tuttu takibi sürdürdü, Trabzonspor teslim oldu yarışın dışına çıktı. Yüzleşme vakti geldi sanırım.

Rakibin baskısıyla oyun bordo-mavili takım sahasına yıkılmışken, Nwaiwu’nun 40 metreden attığı topla buluşan Muçi aşırtma vuruşma ağları görünce bol gollü müsabakanın sinyali geldi.

Evet, futbol hatalar oyunudur ama göz göre göre yapılınca, faturası ağır oluyor. Ev sahibi ekip 14. dakikada topu iki kez ceza alanından uzaklaştıramadı. Arka direkte unutulan Talisca gelişine vurdu ve Onana’yı avladı.

Rakip önde pres yaparken topla çıkmaya çalışmak büyük risk. Muçi’ye asist yapan Nwaiwu’nin ikramını Kerem geri çevirmedi. Yenen iki gol de tecrübesizlik kokuyordu.

Karadeniz ekibini oyuna ortak eden gol Onuachu’dan geldi. 42’de Lövik'in harika ortasında zamanlaması ve yükselişi müthişti, yere çarptırdığı top Ederson’u çaresiz bıraktı.

Trabzonspor maçı kaybettiyse orta alanı rakibe teslim etmesinden kaynaklandı. Folcarelli ve Oulai savunma yönü zayıf isimler. Yardıma kimse gelmedi. Fenerbahçe merkezi 3-4 kişi ile kuşatınca hücuma o kadar hızlı çıkmaya başladı ki, gol kaçınılmaz oldu. İkinci yarının hemen başındaki pas hatası, üstelik rakip sahada Onuachu’dan geldi. Top döndü, dört pasla ağlara ulaştı.

Maça yenik başlamak gibidir bu golü yemek.

Trabzonspor teknik direktörü Fatih Tekke’nin Umut, Nwakaeme ve Okay hamleleri savunma kurgusuna dönen Fenerbahçe kilidini açmaya yetmedi. Umut, Onuachu ve Muçi’nin gol denemeleri eşitlik sayısını getirmedi. Beraberlik bile mucizeydi bu koşullarda.

Bakın; iki takımı gerçekçi olarak tartıya çıkarırsak, Fenerbahçe’nin ağır bastığı inkar edilemez. Dolayısıyla kalite farkıyla sonuç sürpriz değil.

Yenilgi için günah keçisi aranırken aylardır boş kalan tribünlerin doksan dakika sonunda başkan Ertuğrul Doğan’ı istifaya çağırması, kusura bakmayın da nankörlüktür. (Milliyet)